Σύνοψη
Οι υπήκοοι ενός δεσποτικού ηγεμόνα απέχουν πολύ από το να περιμένουν οποιαδήποτε εύνοια από αυτόν, αφού οι ίδιοι και όλα όσα έχουν είναι ιδιοκτησία του, ή τουλάχιστον θεωρούνται από αυτόν ως τέτοια, και είναι υποχρεωμένοι να λάβουν ως εύνοια ό,τι τους αφήνει από τη δική τους ιδιοκτησία. Τους αποδίδει δικαιοσύνη όταν τους απογυμνώνει. Τους φέρεται με έλεος όταν τους αφήνει να ζήσουν. Σε ένα όμορφο σπίτι, μια όμορφη μέρα, δίπλα σε μια βιβλιοθήκη χωρίς βιβλία, είναι στρωμένο ένα τραπέζι για το τελευταίο δείπνο των κατοίκων του.
